فصحاء از بيان ايسر فضايل ، و اقل فواضل اين حجة الحق عاجز است ، همانا به كه زبان كليل قلم بتحرير شمه از احوال تاريخيه بگرايد ، ليكن مشكل است كه از عهدهء اين مطلب هم كما ينبغي برايد : نام نامى اين بزرگوار در اصل سيد مهدى است ، و كنيت مباركه ابو الظفر ليكن بنام سيد حامد حسين معروف و مشهور گرديده ، وجه اين شهرت آنست كه والد ماجدش در عالم منام متشرف بزيارة جد امجدش سيد حامد حسين رحمه اللَّه بود ، كه بعد الانتباه خبر مسرت اثر ولادت اين نور نظر بسمع مباركش رسيد لاجرم بنام جد امجدش او را شهرت بخشيد . وى در تاريخ پنجم محرم 1246 هجرى در بلدهء ميره متولد شد . در مبدأ عمر آثار فرزانگى ، و اعلام علو مرتبت از ناصيهء مباركش تابنده بود هر شب بى آنكه اخوانش از كتاب ( حملهء حيدرى ) ميرزا رفيع باذل يكدو صفحه نخوانند خواب نمىرفت ، گويا شاعر عرب براى همين جناب اين بيت نظم كرده بود : ( و إذا امتطى مهدا فليس ينيمه * الا نشيد مدائح الاجداد ) تعليم آن جناب در سال هفتم شروع ، و در تاريخ هفدهم ربيع الاول 1252 كه روز ولادت با سعادت حضرت رسالت صلّى اللَّه عليه و آله است ، پيش شيخى بنام شيخ كرم على بمكتب نشست ، و بتلقين والد ماجدش اين دعا كه مقتبس از كلام ربانى است بر زبان آورد : بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ ، رَبِّ اشْرَحْ لِي صَدْرِي وَ يَسِّرْ لِي أَمْرِي وَ احْلُلْ عُقْدَةً مِنْ لِسانِي يَفْقَهُوا قَوْلِي رب يسر و تمم بالخير و ادفع عنى كل ضير . بعد از انقضاء مدت يسيره تعليم آن جناب را جناب والد ماجدش طاب ثراه خود متكفل شدند ، و تا سال چهاردهم عمر كتب متداوله ابتدائيه را بانجام